STEPHANIE STRUIJK

Stephanie Struijk schrijft persoonlijke verhalen in liedjes. Ze debuteerde op haar negentiende als Stevie Ann, met het album Away From Here. Ze scoorde, en stond al snel op grote festivals als Pinkpop. En won een Edison.

Twintig jaar later blijft Stephanie liedjes schrijven. Sinds 2016 doet ze dat in haar moedertaal.

Muziek en verhalen zijn ook in 2026 nog altijd haar vaste kompas. Haar Nederlandstalige albums bewegen zich binnen het roots- en americana-genre, met liedjes die dichtbij komen en voelen als pagina’s uit een dagboek. Met haar NL-talig debuut Stephanie Struijk (2016) verbaasde ze zichzelf, Nederland én Vlaanderen. Het lied De Rivier fungeerde als baken, met Nieuwe Maan scoorde ze in het populaire tv-programma De Wereld Draait Door. Toen en daar startte een hazsdt eindeloze reks concerten bij de noorderburen

Ook bij ons was ze live te zien: op Boterhammen in het Park, op de Gentse Feesten, op Dranouter, en op diverse kleinere podia. Ze toerde meet Evan de Roovere, ze zong en duet met Mich van Kommil Foo…

Voor het derde album Dezelfde Zon koos Stephanie bewust voor een pure aanpak: de nummers werden live en in één take opgenomen, zonder knip- en plakwerk achteraf. Samen met Bernard Gepken (gitaar en banjo), Reyer Zwart (contrabas) en producer Daniël Lohues ontstond een rauwe, eerlijke plaat vol intimiteit en muzikaliteit.

Daarna was het tijd voor een rustperiode. In januari 2027 pikt ze de draad weer op, met een nieuwe theatervoorstelling. Daarin kijkt Stephanie terug én vooruit. Twintig jaar na haar debuut onderzoekt ze wat de tijd met je doet: wat je verandert, wat je vergeet en wat altijd hetzelfde blijft. Aan de hand van oude en nieuwe liedjes neemt ze het publiek mee langs herinneringen en verhalen. Persoonlijk, warm en dichtbij — zoals haar liedjes altijd al zijn geweest.

In Nederland staat een mooie reeks op de planning. Zij wacht op Vlaanderen.